Ivo Wouters twitterde een link naar onderstaand filmpje. Genoeg om in elk geval een glimlach op je gezicht te toveren.

Naast de reeks (betaalde) talencursussen biedt Radio Lingua ook een aantal gratis podcasts (iTuneslink) aan. De bekendste zijn de Coffee Break-reeks en de One Minute-reeks. In die laatste reeks zijn onlangs twee nieuwe podcasts verschenen met wat stemmen die mijn Nederlandse en Vlaamse lezers wellicht enigszins bekend voorkomen: One Minute Dutch en One Minute Flemish. Altijd handig om buitenlandse gasten als kleine voorbereiding op een bezoekje aan de Lage Landen aan te bevelen. En uiteraard zijn al die andere One Minute-podcasts reuze handig als je zelf in het buitenland een goede eerste indruk wilt maken, want inmiddels is Radio Lingua namelijk letterlijk online taal leren van A tot Z, want het aanbod spant van Arabisch tot Zulu.

iMuscle kost €3,99 voor de consumentenversie, de pro-versie is ook beschikbaar voor €31,99.

Het werkt net zo simpel als het geniaal is:

1. Kies een Evernote notebook met leermateriaal (bijvoorbeeld een woordenlijst)
2. Sluit de Smart Cover
3. Spiek onder de Smart Cover om een ​​aanwijzing te zien, til de Smart Cover verder op om de rest van het antwoord te zien
4. Herhalen: klap de Smart Cover dicht en je gaat verder naar de volgende aanwijzing.

Zo dus:

Rector Kees Versteeg heeft een goed plan dat gelukkig wat breder en dieper gaat dan het citaat in het persbericht doet vermoeden. Dankzij de iPad kan een leraar per leerling het niveau en de leerstijl in de gaten houden. Zo kan er gekeken worden of een leerling extra ondersteuning nodig heeft of juist toe is aan extra lesmateriaal.

Het is heel interessant wat er precies gaat gebeuren op deze school, want werken met iPads is natuurlijk wel andere koek dan werken met een laptop, zelfs al hebben de leerlingen straks de beschikking over een iPad 2.

Schouten & Nelissen University biedt hoogwaardige postinitiële masteropleidingen aan professionals met een aantal jaren werkervaring. Inhoudelijke verdieping, op basis van up-to-date wetenschappelijke kennis. Daarmee vormen onze masters de schakel tussen wetenschap en uw beroepspraktijk. U werkt aan zowel uw persoonlijke als uw professionele ontwikkeling én levert een bijdrage aan de ontwikkeling van uw organisatie.

Op het eerste gezicht biest S&N geen complete leergangen aan, maar stelt ze wel kerndelen van een aantal opleidingen op het gebied van persoonlijke effectieviteit, psychologie, (project)management en nog zowat onderwerpen aan.

Blijkbaar wordt er bij Apple achter de schermen toch nog druk gewerkt aan het toevoegen van content van Nederlandse onderwijsinstellingen. Ik ben benieuwd wat de volgende gaan worden.

Update: Schouten & Nelissen laat in de comments weten dat hun aanbod aan soft skills al sinds 6 augustus jongstleden in iTunes U beschikbaar is.

Ik denk niet dat ik iets heel uitzonderlijks zeg als ik stel dat Da Vinci het ideaalbeeld vertegenwoordigt van wat men in de Renaissance-mens de homo universalis noemde. De stormachtige sociale, economische, culturele en technologische ontwikkelingen in onze 21e eeuw vertonen best wat overeenkomsten met die 15e eeuw. De blogpost van Patrick Visser  geeft een aardig inzicht in de geleerde en leergierige mens waar we ons best aan mogen spiegelen in het onderwijs. Is het 21e eeuwse ideaal van een creatieve docent niet erg vergelijkbaar met de homo universalis? En zouden eigenschappen die daarbij horen die creatieve docent niet ook misstaan?

1. Curiosita: De onverzadigbare nieuwsgierigheid naar het leven en de rusteloze zoektocht naar leren als bron van geluk: ‘de wens om te leren is ieder edel mens aangeboren’.
2. Dimostrazione: De bereidheid om je kennis volhardend te toetsen en bij te stellen, niet in het minst door te leren van je eigen fouten
3. Sensazione: De continue verfijning van je waarnemingsvermogen, als middel om je ervaringen uit te breiden: ’saper videre’, zien is weten.
4. Sfumato: De bereidheid om ambiguïteit, paradoxen en onzekerheid in je leven toe te laten (letterlijk: ‘in rook op gaan’)
5. Arte/Scienza: De evenwichtige ontwikkeling van wetenschap en kunst, logica en verbeelding. In moderne termen: ‘whole brain thinking’.
6. Corporalita: Het cultiveren van gratie, ‘tweehandigheid’ (Leonardo schreef en schilderde met beide handen), fitheid en een goede lichaamshouding: ‘mens sana in corpore sano’.
7. Connessione: De erkenning van de samenhang der dingen en fenomenen.

Ik herken in dit beeld veel van wat mensen als Sir Ken Robinson en Dan Pink bepleiten als richtsnoer voor de ontwikkeling van (jonge) mensen in ons tijdgewricht. We zien toch vaak (met onze eenzijdige roep om hoog opgeleide leraren) een beperkte focus op het academische aspect van leren. De principes die Da Vinci erop na hield laten zien dat ontdekken, jezelf uitdagen, je grenzen verleggen, je blik verbreden, twijfelen aan je kennis een kunde, het fysieke en de samenhang tussen dat alles een hoger goed is dan de toets-geregiseerde academische steeple chase die we van het onderwijs hebben gemaakt en de methode drones die dat weer van docenten heeft gemaakt.

Het thema van gisteren was leren. En de filmpjes en inleiders bleken een mooie ketting van lekker op elkaar aansluitende filmpjes te hebben uitgezocht. Organisator Sandra Van Kolfschoten had (ik zou bijna d2zeggen uiteraard) gekozen Do schools kill creativity? van Sir Ken Robinson uitgekozen. En hij vaak je die TEDtalk ook ziet, hij blijft een genot om naar te kijken en luisteren. Zijn afsluitende opmerking om kinderen alsjeblieft toch te helpen bij het (her)ontdekken van hun creativiteit is me nog altijd uit het hart gegrepen.

Michael van Wetering was de volgende inleider. Als ervaringsdeskundige op het gebied van TED hij hij gekozen voor het verhaal over Flow door Mihaly Csikszentmihalyi. Flow is een staat van zijn die we graag zouden zie in het leren, maar gebeurt maar zeer zelden. We laten kinderen heel weinig ruimte om te werken met hun talenten en dus komen ze niet in het ‘parallelle universum’ dat Flow volgens Csikszentmihalyi eigenlijk is. Kinderen komen als ze naar school gaan helaas in een heel ander soort parallel universum.

En toen mocht ik. En dat valt niet mee na twee van die zwaargewichten uit de TED-geschiedenis. Ik heb uiteindelijk gekozen voor een TED talk waarin leren voorop stond, die van Sugata Mitra Can kids teach themselves?. Tijdens het Nationale E-learning congres in februari heb ik Mitra eigenlijk een uitgebreide versie van zijn Ted talk zien houden en dat was minstens zo inspirerend als de Ted talk zelf. Om kort te gaan (je kunt ‘m beter even bekijken): Mitra laat zien dat leren een heel natuurlijk en zelforganiserend proces is waarbij kinderen heel sociaal te werk te werk gaan. Hij toonde dat aan via zijn Hole in the Wall project.

Na afloop heb ik de aanwezigen nog gevraagd om de volgende dingen mee naar huis te nemen:

1. Als leren = zelforganiserend = natuurlijk, wat zijn we dan godsnaam op scholen precies aan het doen?
2. Als technologie uitdaagt tot leren, wat zegt dat over de klassieke docentrol?
3. Hoe ziet een eerstewereldvariant van Hole in the wall eruit? Kan dat bijdragen aan beter onderwijs en minder uitval?

Ben heel benieuwd of er nog lezers zijn die daar wat van vinden.

En ik moet zeggen: petje af voor de organisatie van het evenement die in handen was van het ROC in samenwerking met Creative Learning Lab. Er stond een strak georganiseerde en goed verzorgde studiedag. Veel van de ROC-medewerkers hebben ook in een groot aantal sessies kennis kunnen maken met de Mac. Zo verzorgde Paul Scheulderman een kennismakingsworkshop Mac 101, Maarten van der Schaal heeft docenten geleerd te Podcasten met Garageband, medewerkers van FOAM verzorgden de workshop What’s your Story? (met iPodjes en alles), Marcel de Leeuwe leerde docenten presentaties te maken die wel blijven plakken, Karin Winters, Paul Laaper en Ger Roelen maakten technologie Drempelloos, Peter de Bye deed een prachtige sessie rond iLife en Joek van Montfort heeft docenten kennis laten maken met Scratch.

Ook zelf heb ik een sessie verzorgd over Leren in de 21e eeuw met daarin bijzonder aandacht voor ACOT2 en Challenge Based Learning (CBL). Erg leuk was dat de twee middagsessie gestreamd werden via Ustream en dat er vanuit verschillende andere sessies (die van Sanne Kuyt van Mediagenius, de sessie van Marieke van Osch en Drempelloos) even werd meegekeken naar mijn verhaal om even de kracht van dergelijke online toepassingen voor het leren te onderstrepen. Uiteindelijk hebben we 70 kijkers op de stream gehad, en dat terwijl het een spontane ingeving was om de stream op te zetten. Via Twitter kreeg ik tijdens mijn sessie nog de nodige feedback en aanvullende voorbeelden en die kon ik goed gebruiken tijdens de pittige discussies die ik had met de (onverwacht grote) groepen docenten die mijn sessie aandeden. Prikkelen, stimuleren, inspireren maar ook een beetje irriteren af en toe, dat was het doel van mijn seminartjes en dat is volgens mij best aardig gelukt.