Ivo Wouters twitterde een link naar onderstaand filmpje. Genoeg om in elk geval een glimlach op je gezicht te toveren.

Twittervolgers kan het nauwelijks ontgaan zijn en ook de oplettende bloglezer heeft een paar weken geleden in mijn post over  Apple Professional Development al kunnen zien dat ik de afgelopen weken (maanden zelfs wel) ook druk bezig ben geweest onder een andere titel: See Genius. Sinds 2  september noem ik mezelf oprichter en creatief directeur van een écht bedrijf.

Watskebeurt? Zoals jullie nauwelijks ontgaan kan zijn, is Helikon niet alleen en blog maar ook de naam waaronder ik al jaren als zzp’er scholen begeleid. De laatste jaren werden dat (fijn voor mij) steeds meer Mac- en de laatste tijd ook iPad-scholen. Apple groeit namelijk hard in het onderwijs en dat was ook de reden dat er steeds meer kleine zelfstandigen aan de slag gingen met Apple in het onderwijs. Niets mis mee natuurlijk, maar Apple heeft een hele duidelijke visie op onderwijs en dat is ook steeds vaker wat scholen en instellingen aantrekt: aan technologiebedrijf dat verder kan kijken dan het magazijn leeg is. Met ACOT2 en Challenge Based Learning laat Apple zien het onderwijs meer te willen bieden dan dozen met spullen.

In de VS biedt Apple bijvoorbeeld al jaren Apple Professional Development als aanvullende dienst aan voor haar onderwijsklanten en is het Apple zelf dat in zekere zin scholen begeleid bij het succesvol invoeren van haar spullen en gedachtegoed in het onderwijs. In Europa en dus ook in Nederland zit dat een beetje anders. Scholen kopen hun Macs en iPad bij gespecialiseerde resellers die (gelukkig) ook vaak scholen adviseren met die creatieve Mac-zzp’ers in zee te gaan voor training en begeleiding. Apple heeft een reputatie als het gaat om de kwaliteit van de spullen die ze maakt en de zorg die zij besteedt aan de ervaring van het werken met die spullen. Daarnaast heeft Apple een uitgesproken kijk op en pro-actieve houding ten aanzien van onderwijsinnovatie en de rol van technologie daarin. En ook dat is iets waarmee zij zich expliciet onderscheidt ten opzichte van andere bedrijven. Het is in de situatie in Nederland en Vlaanderen voor Apple echter een stuk moeilijker om die boodschap en die ‘ervaring’ zelf bij haar onderwijsklanten te brengen én (veel belangrijker) daar praktijk van te maken.

En precies dat is het gat waar See Genius in is gesprongen. Doordat ik het geluk heb al sinds 2007 nauw samen te werken met Apple Nederland en Apple Europa heb ik een goed beeld en een goed gevoel gekregen van wat Apple in het onderwijs wil bereiken. Ik heb in die jaren goed gekeken en geluisterd (en ja, daar ben ik kritisch in geweest) en heb de visie van Apple geadopteerd en als zzp’ende Helikon scholen mee begeleid als inhoudelijk kader.  See Genius gaat nog een stapje verder en wil de visie van Apple een plek gaan geven op Nederlandse scholen. Op dezelfde creatieve manier, met het zelfde inhoudelijke niveau en met het zelfde oog voor kwaliteit en de klant. En daar hoort natuurlijk ook Apple Professional Development bij en dat wordt de komende tijd exclusief door See Genius-trainers voor Nederland verzorgd.

De term See Genius komt uit het Think Different manifest, de tekst die onder de filmpjes van de beroemde reclamecampagne uit 1999 werd uitgesproken. Die ode aan creativiteit, anders denken, durf en tegen de stroom in willen bewegen, is altijd een van mijn grootste inspiratiebronnen geweest. En die inspiratie gaan we nu met een groter team van ervaren en getalenteerde kritische vrienden, trainers, onderwijskundigen en ceremoniemeesters door vertalen naar de beste en meest creatieve professionaliseringsoplossingen die je in Nederland kunt krijgen. “While some see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.” Wij denken niet alleen zelf en grote rol te kunnen spelen in de innovatie van het leren op scholen, we komen ook de school in om het genius dat onder leraren zit te ontdekken en in te zetten voor het mooiste en beste onderwijs ter wereld.

Op de website vind je nu al de nodige informatie, maar in de loop van de komende weken gaan we die uitbreiden en beter maken (want ja, dat mag inderdaad wel). En dit blog dan? Dat blijft gewoon bestaan, ik blijf gewoon doorvlogen en als Helikon zul je me ook zeker nog her en der (bijvoorbeeld op TeachMeets) tegen komen. En dat filmpje waar ik het over had, dat wil je natuurlijk gewoon nog een keer zien.

Muller vertelde over zijn ondernemingen Tango en RouteMobiel en hoe zij realtief makkelijk innovatief konden zijn ten opzichte van bijvoorbeeld een moloch / instituut als de ANWB: door sneller en goedkoper te zijn en te durven denken dat dat misschien wel eens een goede, positieve  propositie zou kunnen zijn. Muller ging in op hoe de creatiespiraal van Marinus Knoope een grote rol had gespeeld bij het ontwikkelen van deze innovatie bedrijven. Hij benadrukte daarbij het belang van het geloof in eigen kunnen en inzicht, het geloof in iets wezenlijk nieuws neer te kunnen zetten.

Dat geloof in eigen kunnen en inzicht, die overtuiging dat nieuwe dingen kúnnen werken, mis ik vaak als er gesproken wordt over onderwijsinnovatie (net als de ANWB dat mistte), maar het is  iets wat innovatieve scholen wél kunnen, ik zie dat gelukkig in de praktijk van een antal scholen waar ik mee mag werken). Geloven in dat iets innovatiefs zou kunnen werken of zelfs een essentiële verbetering zou kunnen zijn, is vaak simpelweg niet genoeg voor ‘het onderwijs’. De roep om onderzoek, de neiging naar evidence based innovatie en een overheid en onderwijsinspectie (of misschien wel een bijna compleet onderwijsveld) die alleen maar kunnen denken in uniformiteit, standaarden en die bestaan in een gezapige overtuiging van de eigen kwaliteit (die in feite weinig meer is dan gebrek aan een goed alternatief) staat veel praktische en op ervaring gebaseerde innovatie in de weg.

Voorbeelden van Muller gaven wel aan dat innoveren niet iets is waarbij je over een nacht ijs gaat en dat het belangrijk is open te innoveren; je wijsheid elders te halen als daar aanleiding of noodzaak voor is en je eigen inzichten en ervaringen te delen met partners. Muller zette me grijnzend aan het denken gezet door iets wat hij bijna achteloos, zo tussen neus en lippen door stelde, namelijk dat denken in termen als sneller en goedkoper ook wel eens een manier zouden kunnen zijn om onderwijs te innoveren. Kijk, daar hou ik van!

De parallel tussen giganten als de ANWB of grote bezineleveranciers waar eigenlijk best mee te concurreren is en het onderwijs is best te trekken volgens mij. De achterliggende gedachte is om te beginnen dat een relatief kleine ‘onderneming’ zoals een individuele school de drijvende kracht zou kunnen zijn achter een grote innovatie. Dus dat échte innovatie niet te verwachten is van hét onderwijs. Een gedachte die eerder op de eerste dag van Dé Onderwijsdagen 2010 werd onderstreept door Curtis Johnson (ja, die van Disrupting Class). Sneller en goedkoper onderwijs bieden, zonder aan kwaliteit in te boeten… dat moet toch kunnen? Zeker als je, net zoals Muller heeft gedaan, inzet op open innovatie, slim samenwerken en de overtuiging dat je iets doet waarvan de markt nog niet weet dat ze er op zit te wachten.

Sugata Mitra stelde in zijn afsluitende keynote iets dat je best in het verlengde zou kunnen zien van het verhaal van Muller. Mitra citeerde Arthur C. Clarke: A teacher that can be replaced by a machine should be. Een citaat dat Mitra vaker gebruikt en dat ik ook (net als hij) graag herhaal in een zaal vol leraren. Maar net als bij Muller heeft gedaan bij Tango, zou je in het onderwijs de kernactivietit (leren) wellicht best kunnen laten gebeuren zonder de dure overhead van leraren. Mitra’s experimenten wijzen immers uit dat leren met alleen technologie best kan plaatsvinden op voorwaarde dat de lerende er een belang bij heeft. Sneller klaar kunnen zijn met een uitdagende en betekenisvolle schoolopleiding, cursus of leergang zou dat prima kunnen zijn.

De huidige regering wil bezuinigen, lijkt het ondernemersschap een warm hart toe te dragen en wil blijkbaar ook dat “scholen, ouders, vakbonden en andere belangenorganisaties mee […] denken en discussiëren over het onderwijs, en daarbij ingesleten patronen en ‘heilige huisjes’ niet onbesproken te laten”. (De Telegraaf). Mevrouw de Minister, u kunt me bellen!

Kleine (leuke) update
Stem op Michiel Mullers boek bij de verkiezing van het beste ondernemersboek van Sprout, laat hier een creatieve reactie achter en maak kans op een gesigneerd exemplaar van dat boek.

Met dank aan John Moravec via Twitter.

Creative Learning Lab organiseert 11 en 12 november opnieuw twee inspiratiebijeenkomsten om het primair en voortgezet onderwijs te laten zien hoe ‘moderne’ technologie eenvoudig in de lespraktijk in te zetten is. Docenten, leidinggevenden en schoolmanagement kunnen kosteloos deelnemen.

Op 11 november is er een bijeenkomst voor het PO en op 12 november voor het VO. Beide dagen loopt het programma van 15.00 tot 17.00 uur. De bijeenkomsten bestaan uit een ‘proeftuin’ van creative leermiddelen om u te inspireren en te laten zien hoe makkelijk het is de dagelijkse les in een modern jasje te gieten. In een aantal miniworkshops krijgt u een indruk van educatieve websites, projecten en producten. Creativiteit en zelf creëren staan centraal in de miniworkshops. Alle workshops zijn vakoverstijgend. Voorbeelden van deze workshops zijn:

- Het maken van animatiefilmpjes

- Het maken van technisch speelgoed

- Het maken van GPS spellen

Na het volgen en bekijken van de mini workshops volgt een discussie over de mogelijkheden binnen het/uw onderwijs.

Geef u nu op door een mail te sturen naar trainingen@creativelearninglab.org

Wees er snel bij, want deze bijeenkomsten zijn populair.

De tweede, de theatermodus vind ik persoonlijk leuker: daarin bedien je als in een soort poppenkast twee karakters (nu nog een een wortel en een konijn) daarmee kun je samen met je kind of kinderen samen een verhaaltje vertellen. Ik heb het even getest met een zes-jarige en die vond het enorm leuk om samen een dialooogje te spelen. Onderstaand filmpje laat in 30 seconden zien hoe Nenna werkt.

Jibly (@jibly), de maker van Nenna is niemand minder dan Karim Amrani die ook al aan de wieg stond van Zand 2.0. Nenna (iTuneslink) kost €0,79.

Heb je een idee voor een mobiele versie van een bestaande educatieve online applicatie of website? Doe dan mee met de wedstrijd Make-it-Mobile! Het SURFnet/Kennisnet innovatieprogramma roept docenten, studenten, leerlingen, ict-coördinatoren en managers afkomstig uit alle sectoren op om een voorstel in te zenden. Per onderwijssector wordt uiteindelijk één winnaar aangewezen. De jury let vooral op de educatieve meerwaarde van het mobiel aanbieden van het lesmateriaal. Ideeën voor laptops en Ultra Mobile PC’s als dragers zijn uitgesloten. Het gaat echt om het gebruik van smartphones, PDA’s en mobiele telefoons. De winnende ideeën zullen met ondersteuning van het SURFnet/Kennisnet innovatieprogramma uitgevoerd worden. Inschrijven en meedoen kan vanaf 1 september tot 3 november 2009. Bekijk ook de spelregels.

Dus wat houdt je nog tegen? Aan de slag met je ideeën!

PICNIC YOUNG Creative Playground: Voor jongeren (12-18jr)

PICNIC YOUNG Seminars: Voor onderwijs- en creatieve professionals

Tijdens het PICNIC YOUNG Seminar zullen creatieve denkers, experts en ervaringsdeskundigen alles vertellen over innovatieve toepassingen van nieuwe technologie in het onderwijs. Professionals met een open blik voor innovatie uit het onderwijs, culturele- en creatieve sector ontmoeten elkaar en prikkelen met inspirerende lezingen, verrassende acts en ontroerende voorbeelden. Een doorkijk naar nieuwe mogelijkheden voor het werken, leven maar vooral het leren in de kenniseconomie van morgen. Het seminar vindt plaats op woensdag 23 september.

Veel mensen kennen Robinsons TED Talk, maar de RSA Edge lecture is eigenlijk veel interessanter omdat hij veel dieper in gaat op de achtergronden van de noodzaak om onderwijs te innoveren langs een paradigmaverschuiving die zich richt op persoonlijke ontwikkeling van leerders, het stimuleren van creativiteit en het ontplooien van talenten. Dus om te vieren dat het bijna een jaar geleden is én omdat de RSA-video’s inmiddels wel te emnbedden zijn, nogmaals de video.

Meer van dit soort dingen zien? Kijk dan ook eens op mijn video-pagina.

Voor impressie van de sessies kun je natuurlijk simeplweg het verslag dat ik via Twitter + CoverItLive! heb gemaakt gedurende de conferentie. dus in mijn terugblik wil ik net even een ander, algemener accent leggen. De dag was een leuke (maar qua opzet vrij traditionele) bijeenkomst die eigenlijk werd gevormd door een bonte aaneenschakeling van praktijkverhalen over creatieve bedrijven, mensen en oplossingen. Veel verhalen gingen over marketing en branding (zoals de verhalen over TCHO en Gookie) maar stuk voor stuk ging het over de behoefte om dingen eens aan te pakken zoals Ji Lee (Google Labs) over zijn guerillabranding-project (www.thebubbleproject.com). Of over de invloed van je culturele achtergrond en omgeving in de ontwerpen van G.O.D en DelayNoMore door Douglas Young. Ook heel aardig was de presentatie over het co-creatieplatform Redesignme.com.

Voor een onderwijsmens als ik was het erg leuk om eens op een conferentie als deze te komen. Je wordt dan toch geconfronteerd met inzichten en praktijk die niet direct des onderwijs’ is en dat is eigenlijk heel leerzaam. De creatieve, innovatieve geest die de presentatoren aan de dag legden, werkte op mij heel aanstekelijk en gaf me ter plekke al wat food for thought. In het onderwijs valt immers ook nog wel een innovatieslagje te maken.

Het was duidelijk dat veel mensen voor Sir Ken Robinson waren gekomen. Zijn vlot vertelde en met grappen doorspekte verhaal ging er in als Gods woord in een ouderling en werd met een staande ovatie ontvangen. Zijn verhaal was een aardige mix van voorbeelden uit The Element en Out of Our Minds. En ook al ‘kende’ ik het verhaal, het blijft goed om te horen. Het was daarna niet eenvoudig voor John Moravec om zijn verhaal, dat in veel opzichten een concretisering is van de ideeën van Robinson de zaal aan zich te binden. Wat ook niet zal hebben geholpen is dat het programma zover was uitgelopen inmiddels dat een aantal aanwezigen toch maar voor de file en niet meer voor het verhaal kozen.

Maar je zou ook kunnen zeggen dat ze niet veel gemist hebben. En ook als je denkt Ken Robinson gemist te hebben … lees z’n boeken, bekijk zijn filmpjes (TED, RSA) en interviews en dan heb je het eigenlijk ook wel gehoord. Dat geldt in zekere zin ook wel voor Moravec, maar zijn roem is toch een tikkie minder groot. Het was dan ook heel erg jammer dat geplande discussie (met als deelnemers Robinson en Moravec) over creatief onernemersschap in het onderwijs kwam te vervallen als gevolg van het uitlopen van het programma. De presentaties van Robinson en Moravec kan ik online wel ergens opduikelen, maar een goede inhoudelijke discussie tussen kenners van de materie, dat vind je niet zomaar.Dat is wat ik uiteindelijk écht heb gemist want daar had, samen met de zaal nog wel iets moois uit kunnen komen. De korte toegift door Robinson solo (een interviewtje door dagvoorzitter Harry Starren) met nog een lekkere uitsmijter was slechts een klein pleistertje op de wonde van het gemis. Maar ik neem eigenlijk aan dat het voor de ‘gemiddelde’ corporate creative wel goed was zo. Misschien dat de issues van het onderwijs voor hen toch iets meer ‘ver van het bed zijn’. Niettemin kwam ik gelaafd aan de creativiteit en innovatiedrang van anderen weer het Muziekgebouw uit … met chocola, Gookies en een setje G.O.D chopsticks.