9to5Mac heeft een mooi stuk over hoe de erfenis van Steve Jobs bij Apple in leven wordt gehouden. In het stuk wordt een citaat van Steve aangehaald die voor mij de kern is van van een 21e-eeuwse attitude. I think if you do something and it turns out pretty good, then you should go do something [...]
Tijdens de BETT-week in Londen organiseert Apple (inmiddels) gewoontegetrouw een eigen conferentie: de Apple European Leadership Summit. De afgelopen jaren is dit evenement nog geen enkele keer op exact dezelfde manier georganiseerd. De editie van 2012 bestond voor de verandering eens uit een eendaags programma met sprekers van Apple, beroemde keynotesprekers en praktijkverhalen van scholen.
De verhalen van keynotesprekers Stephen Heppell en Ewan McIntosh waren zonder meer inspirerend (misschien dat daar nog wel een keer een mosterd-na-de-maaltijd-artikel in zit), maar wat met het beste is bij gebleven en wat me zeer geïnspireerd heeft, waren een aantal elementen in het verhaal van Richard Teversham, Director Mobility and Content van Apple. Hij legde nog eens uit wat Apple zo’n bijzonder en uitgesproken innovatief bedrijf maakt. Hij deed dat aan de hand van de inzichten van Simon Sinek en zijn boek Start With Why. Nu kan ik dat wel weer allemaal proberen na te vertellen, maar ik kan jullie ook een TEDx Talk van Sinek laten zien. En als je die kijkt dan snap je het ook.
Als See Genius gebruiken we al vaak Vier in Balans van Kennisnet omdat daarin de visie (op leren) als wezenlijk uitgangspunt voor een succesvolle didactische implementatie van technologie wordt genomen. Dat aspect van Vier in Balans wordt door Sinek eigenlijk op een doodsimpele, maar zo ontzettend krachtige manier uitgediept. Dat gaan we bij See Genius dus vanaf nu meenemen in de toolkit voor gesprekken en visiesessie met scholen.
Op Twitter heb ik het al wel een geroepen, maar het is ook zeker de moeite om er ook hier even een klein beetje reclame voor te maken. Op LinkedIn is een interessante groep voor mensen die werken op een school waar Apple-technologie wordt gebruikt als leermiddel of die gewoonweg interesse hebben in Apple in het [...]
Begin mei was het European ADE Institute. Je zou het de startconferentie kunnen noemen van de Europese ADE Class of 2011 kunnen noemen. En om daar nu heel uitgebreid over te schrijven is natuurlijk behoorlijk mosterd na de maaltijd. Je had er bovendien bij geweest moeten zijn (maar die kans heb je pas weer in 2013). Een ding wil ik er toch even uit lichten.
Een van de programma-onderdelen ging over Challenge Based Learning. Daar heb ik eerder enthousiast over geschreven en gepresenteerd op conferenties, ook over dat ik dat zo graag eens in Nederland in de praktijk zou willen brengen. Dat lijkt komend schooljaar ook te gaan gebeuren. Maar goed, tijdens de sessie over Challenge Based Learning op het ADE Institue werd een afsluitend filmpje vertoond van een CBL-project op de Ringwood North Primary School uit Melbourne, Australië. De ruim honderd aanwezigen, allemaal gepassioneerde en doorgaans creatieve (en tijdens de conferentie bovendien zeer luidruchtige) educators vielen bij het kijken naar onderstaande video helemaal stil. Brokken in keel, tranen in ogen. Want het laat op een prachtige manier zijn wat authentiek en betekenisvol leerlinggericht leren is. Genoeg geschreven nu. Kijken!
De organisatie van de IPON heeft het goed voor elkaar dit jaar. Niet alleen komt er een TeachMeet (maar daar binnenkort meer over) maar ze hebben ook een geweldige keynote-spreker weten te strikken. Of eigenlijk zijn het er twee: Tim Rylands en Sarah Neild. Tim heeft de afgelopen twee jaar op zijn prachtige, meeslepende, humoristisch-theatrale wijze de Apple Leadership Summit afgesloten. Ook was hij een van de sprekers tijdens het European Laptop Institute in Den Haag afgelopen oktober. Naast een begenadigd keynoter is Tim ook nog eens een bijzondere en uitgesproken vriendelijke kerel die het liefste met iedereen een praatje maakt.
Mocht je nog twijfelen of je wel naar de IPON zou gaan, dan is zijn optreden ICT to inspire: raising levels of creativity in children of all ages and abilities alleen al de trip naar Utrecht waard op 13 april. Inspireren, dat kan Tim wel. Mocht je me niet op m’n woord geloven, bekijk dan zijn sessie tijdens Learning Without Frontiers afgelopen januari eens …
Vorig jaar was het voor mij een van de leukste TEDx-bijeenkomsten. Ik heb een hele zaterdag aan mij beeldscherm geplakt gezeten om een reeks bijzondere sprekers over het onderwijs ‘los’ te zien gaan. Want dat was wat er in 2010 gebeurde tijdems TEDxNYED. Er ontspon zich een pittige TED-debat tussen George Siemens en Jeff Jarvis. Die twee namen geven ook al een beetje aan dat TEDxNYED een reputatie aan het opbouwen is wat betreft toonaangevende sprekers.
Op 5 maart is er weer een TEDxNYED. Ook ditmaal zijn er weer wat sprekers van enig kaliber van stal gehaald: Alan November, Will Richardsonen Gary Stager geven een TED-talk. Dat is leuk natuurlijk, maar vorig jaar bleek ook dat de minder bekende namen soms juweeltjes van TED-talks kunnen opleveren. Dus om even in de stemming voor 5 maart te komen: Dan Meyers herbezinning op het Wiskundeonderwijs:
In het onderwijs nemen we nogal wat aan. Daar heeft Ewan McIntosh een mooie blogpost over gemaakt. De animatie die hij in dat verhaal heeft verwerkt lijkt me een hele aardige om jullie het weekend mee in te sturen. Zonder veel woorden verder, gewoon, om eens een beetje over na te denken in het weekend als je weer je lessen, een ouderavond of een teamvergadering aan het voorbereiden bent.
Het zou zomaar kunnen zijn dat je het (ondanks dat het een worldwide trending topic op Twitter was) maar Sugata Mitra sloot vorige week donderdag een prima editie van Dé Onderwijsdagen af. Met hem hadden de organisatoren een heel erg benaderbare Grote Spreker (en denker) binnen gehaald. De kern van Mitra’s verhaal bestaat voor mij uit twee dingen.
Het eerste punt is het citaat van Arthur C. Clark dat Mitra in vrijwel al zijn presentaties naar voren brengt: A teacher that can be replaced by computer should be. Blijft een even heldere als ingrijpende gedachte waar ik me in kan vinden. Er is inmiddels technologie voorhanden die het leren beter, efficiënter en waarschijnlijk zelfs stukken aantrekkelijker weet te maken. Die moet je als school héél snel adopteren zodat je die leraar weer naar de kern van z’n werk kunt laten gaan of (heel praktisch) zodat je de vergrijzing in het onderwijs op een slimme manier het hoofd kan bieden.
Het tweede punt dat Mitra maakte was zijn constatering dat If children have interest, learning happens. Het is een variant op het mantra Engage me or enrage me. Leerlingen voelen vaak geen enkele band met de leerstof of de manier ze er op onze scholen mee om moeten gaan. Pas als ze het idee hebben dat het opdoen van kennis en (bijbehorende) vaardigheden relevant en toegepast is, als dat wat ze moeten leren een intrinsieke meerwaarde oplevert, dan pas gaan ze leren en raken ze betrokken.
Mooie gedachtes, ik geloof er ook zeker in, die er tijdens Dé Onderwijsdagen ingingen als Gods woord in een ouderling (om mijn moeder hier ook maar eens te citeren). Het ovationele applaus aan het einde van zijn verhaal was volkomen terecht. Of … kijk, ik had Mitra al een paar keer live gezien, een keer echt en een keer online, ik ken de filmpjes (ik veronderstelde dat hij net als Sir Ken Robinson) geen onbekende voor de zaal zou zijn en blijft het gewoon leuk om zo’n man om zo’n man eens in het echt te zien. Maar daar zou het niet om moeten gaan!? Ik was oprecht verbaasd over wat ik links en rechts om me heen hoorde tijdens en na afloop Mitra’s verhaal. En ook in de dagen erna gonsde het op de edublogs over de verbluffende inzichten van Mitra. Stel je toch eens voor zeg, dat we met die ideeën iets gingen doen. Geweldig. Ongelooflijk. Je moet er maar op komen!
En toen werd het stil … Want ondanks alle inspirerende verhalen over ontwrichtend innoveren, creatief ondernemen en instituutvrij leren, blijft het in de praktijk van het onderwijs angstvallig rustig. Dé Onderwijsdagen zijn achter de rug, Johnson, Muller, Alberdingk Thijm en Mitra zijn weer naar huis en op school wacht de waan van de dag en dus blijven ideeën niet meer dan dat: ideeën
Dát scholen moeten innoveren weten we, welke inzichten daarbij waardevol zijn weten we, dat kleine ontwrichtende innovaties tot grootse dingen kunnen leiden weten we ook, maar hoe wat dat allemaal in de praktijk gaan brengen, dat weten we dan weer niet. Althans, we doen er als ‘onderwijs’ in elk geval niet veel mee. Wat gaan we nu daadwerkelijk doen met die ideeën en inzichten? Zijn er scholen en docenten die leren zonder docent durven te laten gebeuren? Zijn er scholen en docenten die in de talenten van kinderen durven te investeren of die in het curriculum ruimte laten voor de dingen waar leerlingen echt belangstelling voor hebben?
We hebben volgens mij rumoer nodig, wrijving, spanning, gedoe, revolutie, van alles … maar niet de stilte na Mitra.
Een vruchtbaar en stimulerend overleg vanochtend op het hoofdkantoor van Apple deed me denken aan een filmpje dat ik een tijdje geleden heb gezien en waar ik een goede aanleiding voor zocht om er eens over te bloggen zodat ik het met m’n lezers kan delen. Apple en innovatie zijn (in elk geval voor mij) dingen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. En al eerder heb ik erover geschreven dat ook als het gaat om de onderwijsvisie Apple een innovatief bedrijf is. Onderstaand filmpje, speciaal gemaakt voor de Education Leadership Summit die Apple vorig jaar in de VS heeft verzorgd, is eigenlijk een prachtige visuele samenvatting van die visie.
Als je dag in, dag uit hard aan je team, je collega’s en/of je schoolleiding moet sleuren om ze een beetje richting eigentijds onderwijs te krijgen, bekijk dan gewoon af en toe dit filmpje … en geef niet op.
Zo, de Stevenote van de WWDC 2010 zit er weer op. Nieuws over de iPad, iPhone OS omgedoopt tot iOS en versie 4 daarvan aangekondigd, iPhone 4 is ook aanstaande, technische hoogstandjes op het gebied van hardware en software al om. Alle geeks, nerds en gadgetliefhebbers kunnen weer los om de loftrompet te steken of Apples vermaledijde gesloten systeem te vervloeken. En ik? Ik geniet nog even na van de laatste dia en de laatste woorden van Steve Jobs, want die zeggen precies waarom Apple en onderwijs voor mij en voor heel veel leraren dé oplossing brengt …
“I put up this slide a little earlier this year. It represents what Apple is all about. We’re not just a tech company. Apple is more than that. It’s tech and humanity. It’s the hardware and the software working together. It’s not just a great new camera system, it’s the editing too, it’s not just a front-facing camera, it’s that plus 18 months of work on the software side. It’s the complete solution, so all of us don’t have to be system integrators.”