Zet zaterdag 6 maart nog even snel in je agenda, want dan is er (weer) een bijzondere TED-bijeenkomst. In New York wordt een speciale TEDx gehouden over onderwijs en innovatie: de TEDxNYED. Als je TED niet kent, is het zeker de moeite waard om eens even op de website rond te snuffelen naar prachtige, inspirerende filmpjes. TEDx-events zijn onafhankelijk (maar wel officieel gelieerde) evenementen die de spirit van een echte TED proberen te ‘vertalen’ naar een lokaal of thematisch.
TEDxNYED is an all-day event designed to bring leading educators, innovators, and idealists together to share their vision of education. This event will provide a platform for administrators, teachers, and those passionate about education to connect, learn from these extraordinary speakers, and spread their ideas on how new media and technology are shaping the future of education. There will be live speakers, two recorded TED Talks, and a number of networking sessions both during and after the event.
De organisatoren hebben een hele mooie lijst van sprekers waaronder Jeff Jarvis, Chris Lehmann, Lawrence Lessig, Mike Wesch en George Siemens. Deze TEDx wordt live gestreamd dus we kunnen tussen 16.00 en middernacht aanschuiven met (twitterende) geïnteresseerden.
Mijn grootste frustraties over onderwijs en ict (let wel, da’s iets anders dan onderwijs en technologie) stammen uit de tijd dat ik nog voor de klas stond en voor de inzet van ict in mijn lessen (deels) afhankelijk was van de dienst ICT van dat megalomane ROC dat destijds van mijn diensten gebruik maakte. De ict’er op de locatie waar ik les gaf deelde deze frustraties overigens met mij en heeft met een aantal prachtige guerilla-acties en een enorm gefingeerd bord voor de kop de boel heel aardig gaande weten te houden.
Ik sta vrij star op het standpunt dat de harde kant van de ICT zich zo dienstbaar mogelijk moet maken aan het onderwijs. Als van de werkvloer de wens komt dat ict-beheer springt, moet de wedervraag van de (niet zelden gedetacheerde ict-jongens) zijn Hoe hoog? De praktijk is echter vaak zo dat specifieke verlangens met betrekking tot gebruik van bepaalde software, sites of diensten worden afgedaan met de mededeling Dat dat niet kan op het netwerk. Punt. Uit.
Tekenend voor die mentaliteit (of voor het onvermogen een beetje mee te denken met de wensen van docenten en leerkrachten) is de uitslag van een poll op TechWorld. De site voert als ondertitel: Alles over systemen en beheer. Klinkt als het walhalla voor poortbeherende kabelkoningen die alle ip-nummers op hun netwerk uit het hoofd kennen (zelfs van de printers). Ze doen aan polls op TechWorld. De laatste poll had als vraag: Steve Jobs heeft de iPad geintroduceerd. Laat jij het nieuwe speeltje van Apple toe op je netwerk? Even los van de term ’speeltje’, die niet getuigt van een fijnzinnig inzicht in wat de impact van de iPad zou kunnen zijn, mag de tussenstand van de poll zorgen baren.
Op het moment van schrijven zegt 52% van de 941 stemmers dat de iPad niet welkom is op ‘hun’ netwerk, want alleen wat de IT’er heeft goedgekeurd komt op het netwerk. Geen woorden voor. Wat een onbenul. Ik hoop dat er voldoende dappere docenten, leerkrachten en schoolleiders zijn die met een dergelijk mentaliteit korte metten maken.
In het tweede deel van mijn stukjes over de iPad in het onderwijs wil ik het meer hebben over de ‘inhoudelijke’ potentie van de iPad voor het onderwijs. In een bepaald opzicht hebben mensen gelijk als ze zeggen dat de iPad een soort grote iPod touch is. Maar het is m.i. té kort door de bocht om (alleen) zo te bekijken. Laten we dus eens een blik werpen op de ‘functies’ van de iPad en welke content dat met zich meebrengt.
E-reader (2)
Het ligt voor de hand om even aan te haken bij het laatste onderdeel van mijn vorige post over de iPad. Het moge duidelijk zijn dat Apple voor een belangrijk deel positioneert als een e-reader. Dat kan (net zoals dat geldt voor andere e-readers) interessant zijn voor het onderwijs. Er zijn genoeg docenten, ouders en kinderen die zich een leven kunnen voorstellen waarin al hun schoolboeken en/of andere relevant leesmateriaal (kranten, tijdschriften etc) op een e-reader staan, lekker makkelijk alles op één apparaat. Maar zoals ik al eerder aangaf, de huidige e-reader technologie komt niet in de buurt van een moderne lesmethode. Geen kleurtjes, vrolijke plaatjes en links die je meteen kunt bezoeken.
En met dat laatste alleen al lijkt de iPad een grote voorsprong te hebben op andere e-readers. Als straks mogelijk blijkt dat iBooks ook multimediacontent kunnen bevatten of interactie met websites of webdiensten blijkt te kunnen hebben, dan hebben we goud in handen voor het onderwijs.
Net zoals de iTunes Store meerwaarde biedt bij de iPod (als mediaspeler) biedt de iBook Store meerwaarde aan de iPad als e-reader. Maar het lijkt erop dat de iBook Store niet direct met de verwachte introductie van de iPad (eind maart?) in Nederland beschikbaar zal zijn. Eigen ePub-boeken zijn waarschijnlijk wel in te laden, dus van de iBooks-software kunnen we wel genieten. Ook kan het nooit lang duren voordat er handige Mac-tooltjes komen die zelf-ontwikkeld lesmateriaal met een paar simpele handelingen kunnen worden omgetoverd tot iBooks. Maar veel docenten zullen misschien toch wel diep in hun gadgethartjes hopen dat ook de Nederlandse educatieve uitgevers het OLED-licht van iBooks op de iPad gaan zien.
iPod en iTunes
Laten we niet vergeten dat de iPad ook gewoon een iPod is met direct toegang tot de iTunes Store.
[Lees verder na de doorleeslink]
Herinner je Abilene Christian University (ACU) nog? Een jaar geleden zijn ze daar begonnen alle studenten een iPhone of iPod touch te geven. Wired. is een jaartje laten nog eens gaan kijken of het een beetje wilde lukken met die iPhones. Het antwoord is: JA!
Ter illustraties 2 citaten:
Kasey Stratton, a first-year ACU business student, said her favorite [...]
De AOb heeft blijkbaar een zakje ballonnetjes van de Sint gekregen, want bij Trouw lees ik dat ze er weer wat gaat loslaten.
In haar actieplan OnderwijsNU (PDF) geeft ze aan te vinden dat er per 24 leerlingen één bevoegde leraar voor de klas moet staan. Persoonlijk geef de voorkeur aan een bekwame leraar, die kan er misschien wel meer aan doen dat niet de klas, maar het leren centraal komt te staan. Ook moet het maar eens afgelopen zijn met al die investeringen in computers. Blijkbaar kost dat zoveel geld dat er banen verloren gaan. En dat geld steekt de AOb liever in, jawel, bevoegde leraren die instructie geven. (Hoeveel instructie heeft een kind eigenlijk nodig?)
Computers zouden geen leerrendement opleveren. De bond denkt blijkbaar dat iemand voor de klas zetten die in het het bezit is van een onderwijskundig zwemdiploma dat zonder meer wel. Maar als computers geen leerrendement opleveren, dan moeten we misschien ook boeken en en kranten, en de videorecorder de school uit gooien? Nee, AOb-oenen, je moet investeren in leraren die in staat die technologie zo te gebruiken dat het krachtige leermiddelen worden, die technologie zó inzetten dat hun werk (en dat van leerlingen) beter en eigentijdser wordt.
Ik ben zelfs meer van het tegendeel overtuigd. Maak een aantal goede digitale instructies (video, animatie etc), bied die aan kinderen aan en gebruik dan kundige docenten en onderwijssassistenten om in de contacttijd (waar je ook meer van over houdt) om met de kinderen met echte dingen bezig te zijn.
Er staan nog veel vreemde ideeën in het plan van de AOb, maar wat ik daarvan vind hou ik maar even voor me. Ik moet wel proberen het een beetje gezellig te houden hier.
Een stukje net zoals de meeste anderen op Nu.nl, vrij onopvallend weggedrukt tussen lekkende wagons en een cipier die een kind verwekt bij een gevangene: Onderwijsraad wil prestatiebonus voor leraren.
Volgens de raad worden leraren momenteel nauwelijks afgerekend op hun prestaties.Op scholen is de heersende cultuur onder leraren ”ieder doet hetzelfde, ieder kan hetzelfde en ieder verdient hetzelfde”, aldus het rapport. Leraren zouden zich hierdoor niet gewaardeerd voelen voor extra inzet.
Dat lijkt hout te snijden. Het idee achter het advies van de Onderwijsraad is dat het scholen (en leraren) stimuleert effectiever en doelmatiger te gaan werken en het zou wel eens de kwaliteit van het onderwijs ten goede kunnen komen. Werkt al een eeuwigheid in het bedrijfsleven, dus waarom zou dat niet in het onderwijs werken? Nou, de AOb weet wel waarom. Ze zijn faliekant tegen het idee alleen al en doen het af als een hype (is het dat ook in het bedrijfsleven?):
”Efficiënter werken in het onderwijs kan niet te maken hebben met de productiviteit van leraren. Ze hebben nu juist te weinig tijd per leerling”, aldus de AOb in een reactie op het advies van de Onderwijsraad.
Als je als vakbond alleen maar het enorme bord met rechtspositie voor de kop hebt wordt het nooit wat natuurlijk. Ik ben opgegroeid in een rood nest, heb de vakbond en solidariteit met de paplepel ingegoten gekregen. Maar ik weet na dit commentaar van de vakbond weer waarom ik direct nadat ik ben gestopt met lesgeven mijn lidmaatschap heb opgezegd. Een vakbond moet niet alleen de rechtspositie van een beroepsgroep bewaken, maar heeft ook een belangrijke taak bij het bewaken van de kwaliteit van het werk dat haar leden leveren. Als bonden inzetten op het beschermen van de rechten van de allerbelabberdsten en haar boosheid tegen bezuinigingen en ander onderwijsbedreigend onheil hossend met malle hoedjes en felgekleurde hesjes en flauwe liedjes kenbaar maakt, dan moeten we misschien maar ophouden ze serieus te nemen.
Was het gezegde niet zo dat kopiëren de ultieme vorm van vlijerij is? In dat geval zit Apple goed hoor. Want op AppleInsider lees ik eerst dat Microsoft nu openlijk heeft toegegeven dat een groot deel van het ontwerp van Windows 7 is geïnspireerd door Mac OS X (Nee?! Echt?) en vervolgens kom ik onderstaande Mac mini knock off tegen die Dell nu aan de man gaat proberen te brengen in Europa. Ik geloof niet dat ze schaamtelozer bestaan.
Dat was leuk, de sessie op Dé Onderwijsdagen van Gerard Dümmer over Leraren van de toekomst voorbereiden op de toekomst. Gerard had voor ons een opdracht met 4 vragen: Wat moeten aanstaande leraren weten, wat moeten ze weten, wat moeten ze kunnen en wat is de ideale leeromgeving? Nou laat dat maar over aan Erwin Bomas, [...]
Is dat al weer een week geleden Education Futures NL ? Ja, bijna wel en het is ongelooflijk om te zien wat het allemaal heeft losgemaakt. Ik zou hier natuurlijk keurig netjes kunnen opsommen wat we allemaal hebben gedaan en wat daar opmerkelijk aan was, maar dat hebben Marcel de Leeuwe en Jan Bulsink eigenlijk al heel mooi gedaan. Bekijk ook zeker Marcels fotoreportage.
Ik wil hier eigenlijk volstaan met iedereen die heeft bijgedragen aan Education Futures NL ontzettend te bedanken. Het was de afgelopen week erg goed om te horen en te lezen dat mensen die aanwezig waren gestimuleerd en vol elan het Creative Learning Lab weer hebben verlaten. John Moravec wilde heel graag met zijn ideeën aan de slag in Nederland omdat we bij hem al als een innovatief volkje te boek te staan. Als ik terugkijk op wat voor scherpe en innovatieve geesten we vorige week bijeen hadden, dan kon hij wel eens gelijk hebben.
En dat de tijd rijp lijkt te zijn voor ingrijpende, ja zelfs ontwrichtende innovaties is me na afgelopen week (en niet alleen Education Futures NL) meer dan duidelijk geworden. De ideeën die de grondslag vormen onder Education Futures NL kwam ik namelijk in de afgelopen week in heel veel gesprekken, e-mails, blogposts en presentaties tegen.
Jan Bulsink haalde in een blogpost al aan dat we nooit een vak Toekomst hebben gehad, maar wel Geschiedenis. Ik prijs me gezegend dat ik de afgelopen week veelvuldig in het gezelschap heb verkeerd van mensen die dat vak wel lijken te hebben gevolgd … of het simpelweg ter plekke hebben uitgevonden en gevolgd.Ik ben er van overtuigd dat Education Futures NL, in wat voor vorm dan ook, binnen afzienbare tijd een vervolg gaat krijgen. Zorg dat je de toekomst van het onderwijs niet mist.
[Presentaties van John Moravec en Cristóbal Cobo na de doorleeslink]
Wat doe je als John Moravec tegen je zegt: Joh Fons, ik ben begin november in Nederland, zullen we samen iets organiseren? Eerst denk je: Heeft ‘ie het tegen mij? en vervolgens zeg je: Dat lijkt me gaaf! Dat was bijna twee geleden en na uitgebreid getwitter, gemail en geskype ligt er een heel mooi programma voor een inspirerende seminardag op 2 november aanstaande die we Education Futures NL hebben genoemd. Geen idee wie John Moravec is? Kijk dan echt even op zijn blog of bekijk de aflevering van Tegenlicht waar hij in maart 2009 een rol in speelde. In mijn ogen is hij namelijk een grote naam in de wereld van onderwijsinnovatie.
Het plan voor een intensieve seminar komt voort uit Johns wens om de ideeën die hij ontwikkelt voor Leapfrog Institutes en zijn denkbeelden over Society 3.0 en knowmads ook buiten de Verenigde Staten onder de aandacht te brengen en er een internationaal netwerk rond op te zetten. Met alleen presentaties geven (zoals op de Creative Company Conference) draag je wel je ideeën uit, maar met een seminar waarin de deelnemers actief bezig zijn met onderwijsinnovatie in hun eigen omgeving krijg je natuurlijk ook nog het een en ander terug over de praktijk. Bovendien kan het een mooie springplank zijn naar deelname aan een wereldwijd netwerk van onderwijsinnovators en kunnen Nederlandse innovators eens in betrekkelijk klein bestek met elkaar aan de slag.
Daarom is Education Futures NL een mix van presentaties, informele werksessies en online samenwerking. De wens is nadrukkelijk om onderwijsvernieuwers te voorzien van een goed en praktisch kader om het hoofd te bieden aan de uitdagingen die de 21e eeuw biedt aan het onderwijs en om de knowmads te voorzien van een educatie waar ze de toekomst mee in kunnen. Aan de locatie zal het niet liggen trouwens, want we zijn te gast bij het Creative Learning Lab van de Waag Society in Amsterdam.
Voor €125 (ex btw) ben je een dag lang onder pannen en wordt je ondergedompeld in baanbrekend denken over en uitvoeren van onderwijsinnovatie op z’n 21e-eeuws. Als toetje (en dat is vrij letterlijk) bieden we ook de mogelijkheid om deel te nemen aan een exclusief diner met John Moravec, waar je hem (in een nóg informelere sfeer) de oren van het hoofd kunt vragen.
Ik kan er natuurlijk lang en breed over schrijven hier, maar wellicht kun je gewoon beter even gaan kijken op de website die voor deze seminar is ingericht. daar vind je uiteraard ook alle praktische informatie en de mogelijkheid om je in te schrijven voor dit bijzondere evenement.