De organisatie van de IPON heeft het goed voor elkaar dit jaar. Niet alleen komt er een TeachMeet (maar daar binnenkort meer over) maar ze hebben ook een geweldige keynote-spreker weten te strikken. Of eigenlijk zijn het er twee: Tim Rylands en Sarah Neild. Tim heeft de afgelopen twee jaar op zijn prachtige, meeslepende, humoristisch-theatrale wijze de Apple Leadership Summit afgesloten. Ook was hij een van de sprekers tijdens het European Laptop Institute in Den Haag afgelopen oktober. Naast een begenadigd keynoter is Tim ook nog eens een bijzondere en uitgesproken vriendelijke kerel die het liefste met iedereen een praatje maakt.
Mocht je nog twijfelen of je wel naar de IPON zou gaan, dan is zijn optreden ICT to inspire: raising levels of creativity in children of all ages and abilities alleen al de trip naar Utrecht waard op 13 april. Inspireren, dat kan Tim wel. Mocht je me niet op m’n woord geloven, bekijk dan zijn sessie tijdens Learning Without Frontiers afgelopen januari eens …
Ook al staat ‘ie nog steeds vrij prominent op de voorpagina van dit blog en twitter ik er bijna dagelijks over, ik wil graag de naderende deadline voor het aanmelden voor de Lichting 2011 van het Europese ADE-netwerk ook graag nog eens extra onder de aandacht van mijn feed-lezers brengen. Tot middernacht van 15 februari a.s. [...]
Vorig jaar was het voor mij een van de leukste TEDx-bijeenkomsten. Ik heb een hele zaterdag aan mij beeldscherm geplakt gezeten om een reeks bijzondere sprekers over het onderwijs ‘los’ te zien gaan. Want dat was wat er in 2010 gebeurde tijdems TEDxNYED. Er ontspon zich een pittige TED-debat tussen George Siemens en Jeff Jarvis. Die twee namen geven ook al een beetje aan dat TEDxNYED een reputatie aan het opbouwen is wat betreft toonaangevende sprekers.
Op 5 maart is er weer een TEDxNYED. Ook ditmaal zijn er weer wat sprekers van enig kaliber van stal gehaald: Alan November, Will Richardsonen Gary Stager geven een TED-talk. Dat is leuk natuurlijk, maar vorig jaar bleek ook dat de minder bekende namen soms juweeltjes van TED-talks kunnen opleveren. Dus om even in de stemming voor 5 maart te komen: Dan Meyers herbezinning op het Wiskundeonderwijs:
De eerste dag zit er al op van de NOT 2011 en als ik de tweets (ene hashtag en andere hastag) een beetje mag geloven dan was het voor de meeste bezoekers we de moeite waard. Het is voor mij even wennen, maar deze editie van de NOT ben ik er eens niet 5 dagen bij. Niet heel bezwaarlijk wat mij btreft, want 5 dagen presenteren en rondhangen op een stand is topsport.
Maar ik ga er natuurlijk wel zijn. Op donderdag, vrijdag en zaterdag ben ik in Hal 9, stand A095 op of in de buurt van de stand van de Apple Solution Experst for Education te vinden. Daar zal ik een paar keer per dag een korte presentatie over de leeromgeving van Apple verzorgen. Tussen die presentaties door mag ik los rondlopen en dat is een mooie gelegenheid om even ‘dag’ te komen zeggen, eens goed met me te praten over de bijzondere manier waarop we 1:1-onderwijs begeleiden of als je meer wilt weten of de aanmelding voor het ADE-programma.
Lijkt me leuk om je te ontmoeten.
Een van mijn overtuigingen (of zelfs stokpaardjes) als het gaat om ‘onderwijs en technologie’ is toch wel dat succesvolle (en zinvolle) integratie van technologie in het onderwijs valt of staat met de professionele ontwikkeling van docenten. Dat geldt net zozeer voor elo’s, digiborden als voor 1:1-onderwijs of het switchen naar (bijvoorbeeld) een Mac-omgeving. Maar professionalisering betekent ook dat je in het licht van al die technologie moet kijken naar hoe je daar onderwijs mee maakt.
Voor een hoop scholen en docenten is die professionalisering echter een sluitppost. Niet alleen in financieel opzicht, maar ook in de aandacht die eraan besteed wordt. Veel professionalisering wordt afgevinkt met een aantal (vaak facultatieve) workshops of trainingen die vaak parallel wordt aangeboden aan belangrijke veragderingen, structurele overlegmomenten op de restuurtjes aan het eind van een toch al goedgevuld onderwijsdag. Vaak wordt een simpele basis- of knoppentraining voldoende geacht Jammer, want dat moet en kan anders.
En dat het anders kan heb ik de afgelopen dagen weer eens aan den lijve mogen ondervinden. Op verzoek van de Almeerse Daltonschool Helen Parkhurst heb ik een 2-daags institute georganiseerd onder naam HP iCamp. Met 15 docenten van Helen Parkhurst zijn we neergestreken in het prachtige Landgoed Drakenstein en hebben ons twee dagen helemaal ondergedompeld in het leren werken met de Mac, het maken van multimediaprojecten, leren in de 21e eeuw en het ontwikkelen van 21e-eeuwse Daltonprojecten waar al het geleerde een mooie plek in krijgt. En net als bij de ATI’s (waar dit iCamp losjes op gebaseerd was) is het ongelooflijk mooi en inspirerend om te zien hoeveel je in twee dagen tijd kunt leren als je met heel veel focus, passie, leergierigheid en vooral veel plezier (en een goede borrel) aan de slag gaat.
De school had een een halve afdeling een complete vrijdag vrij gemaakt en de deelnemende docenten hebben een vrije zaterdag geïnvesteerd. Dat is van beide partijen een behoorlijke investering en de deelnemers gaven me allesbehalve de indruk dat ze dat niet de moeite waard vonden. Ook voor mij als ‘externe’, die in de professionalisering op scholen probeert een verschil te maken, is het een genot om in zulke omstandigheden met docenten te kunnen werken en de ontwikkeling in vaardigheden en de vertaling daarvan naar innovatieve lesideeën van dichtbij te mogen meemaken. Ik hoop oprecht dat meer scholen eens hun professionalisering tegen het licht gaan houden en gaan inzien dat iCamps, TeachMeets en andere creatieve en meer persoonlijke vormen van docentontwikkeling heel erg belangrijk kunnen zijn op weg naar écht 21e-eeuwse scholen.
Als je een blogpostje maakt, moet je ‘m natuurlijk wel ook een keer publiceren. Gezien het feit dat het kortdag is geworden, kan ik volstaan met het feit dat ik morgen niet alleen aanwezig ben op de MacBeurs in Genkmaar er ook een sessie over iMovie ga verzorgen én naar alle waarschijnlijkheid deel gan nemen in [...]
Wat mij betreft de meest prikkelende presentatie van Dé Onderwijsdagen 2010 was die van Michiel Muller. Muller is geen onderwijsmens, althans niet in de traditionele zin van het woord. Hij is ondernemer (serial entrepeneur) en hij heeft dat wat hij heeft geleerd van het opzetten van een aantal succesvolle bedrijven helder voor de geest.
Muller vertelde over zijn ondernemingen Tango en RouteMobiel en hoe zij realtief makkelijk innovatief konden zijn ten opzichte van bijvoorbeeld een moloch / instituut als de ANWB: door sneller en goedkoper te zijn en te durven denken dat dat misschien wel eens een goede, positieve propositie zou kunnen zijn. Muller ging in op hoe de creatiespiraal van Marinus Knoope een grote rol had gespeeld bij het ontwikkelen van deze innovatie bedrijven. Hij benadrukte daarbij het belang van het geloof in eigen kunnen en inzicht, het geloof in iets wezenlijk nieuws neer te kunnen zetten.
Dat geloof in eigen kunnen en inzicht, die overtuiging dat nieuwe dingen kúnnen werken, mis ik vaak als er gesproken wordt over onderwijsinnovatie (net als de ANWB dat mistte), maar het is iets wat innovatieve scholen wél kunnen, ik zie dat gelukkig in de praktijk van een antal scholen waar ik mee mag werken). Geloven in dat iets innovatiefs zou kunnen werken of zelfs een essentiële verbetering zou kunnen zijn, is vaak simpelweg niet genoeg voor ‘het onderwijs’. De roep om onderzoek, de neiging naar evidence based innovatie en een overheid en onderwijsinspectie (of misschien wel een bijna compleet onderwijsveld) die alleen maar kunnen denken in uniformiteit, standaarden en die bestaan in een gezapige overtuiging van de eigen kwaliteit (die in feite weinig meer is dan gebrek aan een goed alternatief) staat veel praktische en op ervaring gebaseerde innovatie in de weg.
Voorbeelden van Muller gaven wel aan dat innoveren niet iets is waarbij je over een nacht ijs gaat en dat het belangrijk is open te innoveren; je wijsheid elders te halen als daar aanleiding of noodzaak voor is en je eigen inzichten en ervaringen te delen met partners. Muller zette me grijnzend aan het denken gezet door iets wat hij bijna achteloos, zo tussen neus en lippen door stelde, namelijk dat denken in termen als sneller en goedkoper ook wel eens een manier zouden kunnen zijn om onderwijs te innoveren. Kijk, daar hou ik van!
De parallel tussen giganten als de ANWB of grote bezineleveranciers waar eigenlijk best mee te concurreren is en het onderwijs is best te trekken volgens mij. De achterliggende gedachte is om te beginnen dat een relatief kleine ‘onderneming’ zoals een individuele school de drijvende kracht zou kunnen zijn achter een grote innovatie. Dus dat échte innovatie niet te verwachten is van hét onderwijs. Een gedachte die eerder op de eerste dag van Dé Onderwijsdagen 2010 werd onderstreept door Curtis Johnson (ja, die van Disrupting Class). Sneller en goedkoper onderwijs bieden, zonder aan kwaliteit in te boeten… dat moet toch kunnen? Zeker als je, net zoals Muller heeft gedaan, inzet op open innovatie, slim samenwerken en de overtuiging dat je iets doet waarvan de markt nog niet weet dat ze er op zit te wachten.
Sugata Mitra stelde in zijn afsluitende keynote iets dat je best in het verlengde zou kunnen zien van het verhaal van Muller. Mitra citeerde Arthur C. Clarke: A teacher that can be replaced by a machine should be. Een citaat dat Mitra vaker gebruikt en dat ik ook (net als hij) graag herhaal in een zaal vol leraren. Maar net als bij Muller heeft gedaan bij Tango, zou je in het onderwijs de kernactivietit (leren) wellicht best kunnen laten gebeuren zonder de dure overhead van leraren. Mitra’s experimenten wijzen immers uit dat leren met alleen technologie best kan plaatsvinden op voorwaarde dat de lerende er een belang bij heeft. Sneller klaar kunnen zijn met een uitdagende en betekenisvolle schoolopleiding, cursus of leergang zou dat prima kunnen zijn.
De huidige regering wil bezuinigen, lijkt het ondernemersschap een warm hart toe te dragen en wil blijkbaar ook dat “scholen, ouders, vakbonden en andere belangenorganisaties mee […] denken en discussiëren over het onderwijs, en daarbij ingesleten patronen en ‘heilige huisjes’ niet onbesproken te laten”. (De Telegraaf). Mevrouw de Minister, u kunt me bellen!
Kleine (leuke) update
Stem op Michiel Mullers boek bij de verkiezing van het beste ondernemersboek van Sprout, laat hier een creatieve reactie achter en maak kans op een gesigneerd exemplaar van dat boek.
Ik zou natuurlijk een uitgebreide sfeerimpressie van Dé Onderwijsdagen 2010 kunnen geven, maar dat heeft niet zo heel veel zin. Vooral omdat Wilfred Rubens dat al op een geweldige manier heeft gedaan (net als een aantal andere edubloggers). Dus ik wil in dat opzicht volstaan met de organisatie te complimenteren met een goed georganiseerd evenement met een breed aanbod aan workshops, onverwacht inspirerende keynote-sprekers (zelf was ik erg enthousiast Michiel Muller) en een programma dat veel ruimte liet om te reflecteren en te netwerken.
Ik heb toch wel een aantal dingen gehoord die me op een goede manier hebben geprikkeld en waar ik zeker nog wel een kort stukje over wil schrijven, maar ik moet het ook nog even op me in laten werken allemaal. Het gevoel van urgentie om werk te maken van échte onderwijsinnovatie en de gedachte dat misschien alleen ontwrichtende innovaties onderwijs een ferme duw in de richting van de 21e eeuw kunnen geven.
Er zijn behoorlijk wat van de sessies en alle keynotes nog eens rustig, thuis op de bank of op kantoor (of in de klas natuurlijk) terug te kijken op de video-pagina. Klik ook zeker op het logo van Presentations2Go want die hebben mijn sessie over het fenomeen TeachMeet ook opgenomen, net als nog een hele reeks andere leuke workshops.
Om nog even terug te komen op die edubloggers (die en masse aanwezig waren): het is inmiddels al een ware traditie om op de vooravond van Dé Onderwijsdagen met een grote groep edubloggers (en wat lezers) uit eten te gaan. En ook dit jaar weer hebben Karin Winters en Liesbeth Manteldat prima geregeld. En als extra bedankje een snel filmpje daarover (zodat je weet dat je volgend jaar óók moet komen).
Edubloggersdiner from Helikon on Vimeo.
Delano Utrecht – bijna 30 edubloggers en eten en drinken
Conferenties over onderwijs en technologie komen in soorten en maten. Je hebt enorme evenementen waar je makkelijk verloren loopt, maar er zijn er ook die gezellig en intiem zijn, die bijna een reunie zijn en waar niet per se de commercie voorop staat. Dat laatste is een knappe prestatie die je wel de nodige jaren van zorgvuldig programeren en organsiseren kost. De i&i is daar wat mij betreft in Nederland een goed voorbeeld van.
Het format van conferenties en (vaak aanpalende beurzen) begint wat sleets te worden. Dat maakt het voor organisatoren dan ook niet per se makkelijker om een aantrekkelijk evenement neer te zetten. Bovendien hoor je ook vaak dat er té weinig doelgroep (leraren) de gelegenheid krijgt om deel te nemen. Dat maakt de onderneming van de American School in The Hague (ASH) des te lovenswaardiger. Het is het team van de ASH namelijk gelukt om met het European Laptop Institute een sfeervolle, inspirerende en optistische conferentie neer te zetten.
De sfeer werd voor een belangrijk deel bepaald door de niet-alledaagse en inspirerende keynote sprekers. Op vrijdagavond was het Gary Stager. Op basis van bijna 20 jaar werken met laptops in het onderwijs kwam hij met 10 things to do with a laptop. Stager is een even provocerende als inspirerende spreker. Zo stelde hij onder meer dat hij zich niet kan voorstellen dat scholen zich niet bezighouden met het invoeren van laptoponderwijs. Het was in elk geval meer dan genoeg stof tot gesprek tijdens het diner dat op zijn keynote volgde. Ik wil zijn verhaal nog wel in een aparte post proberen samen te vatten.
De dag werd vervolgens op zaterdagochtend geopend door John Davitt. Ik kende John van de Apple Education Leadership Series in januari en had hem ook al ontmoet tijdens de TeachMeet @ BETT een aantal dagen later. Het is niet eenvoudig om uit te leggen hoe een presentatie van John in z’n werk gaat. Het is een malle mix van stand up comedy, diepere gedachtes over onderwijs, innovatie en technologie en een showcase van handige apps, tools en toepassingen. Een twitterbericht over Johns presentatiestijl off the wal. Dat zegt het volgens mij wel een heel eind.
De keynote op de zondagochtend (Den Haag uit én heel vroeg is altijd lastig) was Tim Rylands, die ik net John Davitt had leren kennen tijdens de Apple Education Leadership Series en de TeachMeet. Het is nog ondoenlijker om een keynote van Tim Rylands te omschrijven. Zijn presentaties zijn theatrale one man shows, die heen en weer vliegen tussen good practice, actieve beleving, scherpe grappen en inspirende voorbeelden van authentiek leren met technologie als verbindende factor. En of het nu de dieren van de Serengeti ontdekken is met de Wii of het maken van een interactief spel met PowerPoint, het is ongelooflijk en bijna magisch wat Tim bereikt met kinderen.
Maar dat was natuurlijk niet alles, want zowel op zaterdag als op zondag waren er (natuurlijk, want het blijft een congres) de onvermijdelijke workshops. Daar zat wel verschil in kwaliteit in uiteraard. De sessie met een bevlogen 1:1-docent die vertelde over (in essentie) zijn klassenmanagement en de rol van laptops en Moodle daarin was erg leuk. De (gesponsorde, zo ontdekte ik toen ik eenmaal binnen was) sessie over hoe je een laptopprogramma implementeert was precies van het soort zoals je ze niet wilt: volledige focus op de technologie, de laptops als uitgangspunt.
Opvallend was de positieve atmosfeer in de sessies (ook die van mezelf) en tijdens de gesprekken met andere deelnemers. Er hing een prettig soort vanzelfsprekendheid met betrekking tot laptopleren. Opmerkelijk was wel dat er er geen enkele Nederlandse school aanwezig was. De deelnemers van internationale scholen kwamen van over de hele wereld (Lima, Shanghai, Singapore en een aantal Amerikaanse steden) En ik denk dat ze volgend jaar weer komen,maar dan met veel meer.
Je zou het soms vergeten in al dat mobiele geweld van iPod touches, iPhones, iPads en het iOS, maar Apple maakt ook nog computers … en software. Om ons dat nog eens even in herinnering te brengen organiseert Apple op 20 oktober weer eens een van haar press event onder de titel Back to the [...]