De vraag krijg ik nog wel eens: hoeveel scholen gebruiken nu eigenlijk Macs in Nederland? Ook ik weet het precieze aantal niet, maar wat in middels wel duidelijk is, is dat het er genoeg zijn om zich officieel te organiseren in een stichting die van plan is de gezamenlijke belangen te behartigen. Voorzichtig begonnen in een LinkedIn-groep lijkt er nu, bijna een jaar later, voldoende behoefte om een en ander in een meer samenhangend geheel onder te brengen.
De MacScholenGroep stelt zich in elk geval verantwoordelijk voor de organisatie van een landelijke MacScholenDag waarin innovatie onderwijspraktijk die wordt gedreven door technologie centraal staat. Maar ook in praktische zin heeft de MacScholenGroep duidelijke doelen en ambities:
Voor leden bemiddelt de MacScholenGroep bij:
Het bloggen is er een beetje bij ingeschoten de laatste tijd, maar als ik dan terug kom, heb ik ook wel wat leuks. Ik heb goede nieuws en beter nieuwsVolgende week woensdag (9 november) en donderdag (10 november) doet de Apple Leadership Tour Nederland aan. En dat is al goed nieuws. Deze tour heeft 28 stops door heel Europa en het Midden Oosten en wie wel eens een evenement van Apple heeft meegemaakt (zoals de European Leadership Summits in London of de Apple Learning Tour die eerder dit jaar in Amsterdam was) weet dat dit altijd bijzondere bijeenkomsten zijn.
De Apple Learning Tour van afgelopen april richtte zich in eerste instantie op docenten, maar deze Apple Leadership Tour is vooral interessant voor school- en teamleiders, ict-coördinatoren en ict-voorhoededocenten. Apple heeft namelijk weer wat serieus sprekersmateriaaal laten aanrukken. Alleen al Bill Rankin van Abilene Christian University is de moeite waard om voor te komen, maar ook de workshop onder leiding van Mark Pentleton (Radio Lingua) en ondergetekende mogen de moeite waard worden genoemd … al zeg ik het zelf.
Het is voor Apple de ideale gelegenheid om te laten zien welke ontwikkelingen er gaande zijn en om in gesprek te komen met het onderwijsveld. Het betere nieuws is dat Apple heeft besloten wat extra plaatsen vrij te maken. Omdat we de verschillen in inzichten en behoeften tussen PO en VO onderkennen, zal de Apple Leadership Tour op 9 november zich meer richten op het VO en die van 10 november op het VO. Klinkt toch wel de moeite waard zou ik durven beweren.
Inschrijven kan hier voor de PO-dag en alhier voor de VO-dag. Ik hoop een aantal van jullie in het Amstel Hotel te mogen begroeten.
Onlangs nog schreef ik een stukje over de MacScholenGroep op LinkedIn en de MacScholenDag die zij voornemens zijn te organiseren. Inmiddels zijn de organisatoren al een heel eind. Op 6 oktober 2011 wordt er een hele middag besteed aan de ervaringen en vragen van scholen die al de nodige ervaring hebben opgedaan en van scholen die net de eerste wankele schreden zetten in de wereld van Apple-technologie als leermiddel.
En hoewel de organisatoren dik tevreden zijn met het huidige aantal deelnemers, is er simpelweg nog ruimte voor nog wat deelnemers. Uiteraard hebben we het liefst een full house die middag. En ik zeg ‘we’ omdat ook ik acte de présence mag geven met een workshop over het hoe en waarom van Apple Professional Development en de bijzondere manier waarop See Genius scholen begeleid.
De rest van de dag wordt ingevuld met presentaties en workshops door Apple-medewerkers, uitgevers, ervaringsdeskundigen en ADE’s. Het geheel wordt ook nog eens feestelijk afgesloten, alsof werken met Apple-spullen in het onderwijs al niet een feestje op zich is.
Maar goed, er is nog plaats voor wat extra gasten, dus mocht je op school op het punt staan om op de Apple-trein te springen, dan is de MacScholenDag een ideale plek om om je licht op te steken. Registreren kan door je aan te melden voor de MacScholenGroep op LinkedIn en daar vanuit contact op te nemen met de organisatie.
De Amerikaanse staat Georgia lijkt te hebben besloten dat het vooruit wil met haar onderwijsinhoud en dat het daarom iPad voor elke leerling in de middle school (alle 10- tot 14-jarigen) overweegt aan te schaffen. “Last week we met with Apple, and…for $500 per child per year, they will furnish every child with an iPad, wi-fi [...]
Een van mijn overtuigingen (of zelfs stokpaardjes) als het gaat om ‘onderwijs en technologie’ is toch wel dat succesvolle (en zinvolle) integratie van technologie in het onderwijs valt of staat met de professionele ontwikkeling van docenten. Dat geldt net zozeer voor elo’s, digiborden als voor 1:1-onderwijs of het switchen naar (bijvoorbeeld) een Mac-omgeving. Maar professionalisering betekent ook dat je in het licht van al die technologie moet kijken naar hoe je daar onderwijs mee maakt.
Voor een hoop scholen en docenten is die professionalisering echter een sluitppost. Niet alleen in financieel opzicht, maar ook in de aandacht die eraan besteed wordt. Veel professionalisering wordt afgevinkt met een aantal (vaak facultatieve) workshops of trainingen die vaak parallel wordt aangeboden aan belangrijke veragderingen, structurele overlegmomenten op de restuurtjes aan het eind van een toch al goedgevuld onderwijsdag. Vaak wordt een simpele basis- of knoppentraining voldoende geacht Jammer, want dat moet en kan anders.
En dat het anders kan heb ik de afgelopen dagen weer eens aan den lijve mogen ondervinden. Op verzoek van de Almeerse Daltonschool Helen Parkhurst heb ik een 2-daags institute georganiseerd onder naam HP iCamp. Met 15 docenten van Helen Parkhurst zijn we neergestreken in het prachtige Landgoed Drakenstein en hebben ons twee dagen helemaal ondergedompeld in het leren werken met de Mac, het maken van multimediaprojecten, leren in de 21e eeuw en het ontwikkelen van 21e-eeuwse Daltonprojecten waar al het geleerde een mooie plek in krijgt. En net als bij de ATI’s (waar dit iCamp losjes op gebaseerd was) is het ongelooflijk mooi en inspirerend om te zien hoeveel je in twee dagen tijd kunt leren als je met heel veel focus, passie, leergierigheid en vooral veel plezier (en een goede borrel) aan de slag gaat.
De school had een een halve afdeling een complete vrijdag vrij gemaakt en de deelnemende docenten hebben een vrije zaterdag geïnvesteerd. Dat is van beide partijen een behoorlijke investering en de deelnemers gaven me allesbehalve de indruk dat ze dat niet de moeite waard vonden. Ook voor mij als ‘externe’, die in de professionalisering op scholen probeert een verschil te maken, is het een genot om in zulke omstandigheden met docenten te kunnen werken en de ontwikkeling in vaardigheden en de vertaling daarvan naar innovatieve lesideeën van dichtbij te mogen meemaken. Ik hoop oprecht dat meer scholen eens hun professionalisering tegen het licht gaan houden en gaan inzien dat iCamps, TeachMeets en andere creatieve en meer persoonlijke vormen van docentontwikkeling heel erg belangrijk kunnen zijn op weg naar écht 21e-eeuwse scholen.
Het is niet de eerste keer dat ik schrijf over Chris Lehmanns Science Leadership Academy. Ik volg Chris’ blog al erg lang, hou hem goed in de gaten op twitter en zijn verhaal tijdens TEDxNYED was voor mij weer een bron van inspiratie. Ik noem tijdens presentaties en workshops SLA graag als een school waar betrokkenheid bij de leerlingen en het leren, het vrij en bovenal creatief kunnen denken en doen, het uitdagen van leerlingen met authentiek leerwerk en de nagenoeg onzichtbare integratie van technologie in het leerproces een prachtige onderwijspraktijk opleveren.
SLA biedt exclusief projectonderwijs maar / en weet daarmee moeiteloos leerlingen boven het gemiddelde niveau te krijgen voor de gestandardiseerde toetsen van de staat Pennsylvania waar die arme leerlingen helaas nog steeds langs moeten. Daarmee logenstraft de school met haar praktijk de gangbare gedachte dat projectonderwijs leuk is, maar dat er ‘ook nog voor de toetsen en eindexamens geleerd moet worden.
Wat ik eigenlijk niet eens wist (of me niet gerealiseerd had) is dat de SLA ook een Mac-school is. Zelfs zo’n bijzondere Mac-school dat ze met een profiel op de onderwijspagina’s van de internationale Apple site staan. Het is leuk dat Lehmann en zijn collega’s zo enthousiast zijn over de Mac, maar probeer even door de tamelijk ronkende marketingtaal heen te kijken naar waar de school voor staat. Echt de moeite waard.
En als iemand in Nederland zo’n soort school gaat opzetten, dan hang ik mijn ondernemerschap met liefde aan de wilgen.
Conferenties over onderwijs en technologie komen in soorten en maten. Je hebt enorme evenementen waar je makkelijk verloren loopt, maar er zijn er ook die gezellig en intiem zijn, die bijna een reunie zijn en waar niet per se de commercie voorop staat. Dat laatste is een knappe prestatie die je wel de nodige jaren van zorgvuldig programeren en organsiseren kost. De i&i is daar wat mij betreft in Nederland een goed voorbeeld van.
Het format van conferenties en (vaak aanpalende beurzen) begint wat sleets te worden. Dat maakt het voor organisatoren dan ook niet per se makkelijker om een aantrekkelijk evenement neer te zetten. Bovendien hoor je ook vaak dat er té weinig doelgroep (leraren) de gelegenheid krijgt om deel te nemen. Dat maakt de onderneming van de American School in The Hague (ASH) des te lovenswaardiger. Het is het team van de ASH namelijk gelukt om met het European Laptop Institute een sfeervolle, inspirerende en optistische conferentie neer te zetten.
De sfeer werd voor een belangrijk deel bepaald door de niet-alledaagse en inspirerende keynote sprekers. Op vrijdagavond was het Gary Stager. Op basis van bijna 20 jaar werken met laptops in het onderwijs kwam hij met 10 things to do with a laptop. Stager is een even provocerende als inspirerende spreker. Zo stelde hij onder meer dat hij zich niet kan voorstellen dat scholen zich niet bezighouden met het invoeren van laptoponderwijs. Het was in elk geval meer dan genoeg stof tot gesprek tijdens het diner dat op zijn keynote volgde. Ik wil zijn verhaal nog wel in een aparte post proberen samen te vatten.
De dag werd vervolgens op zaterdagochtend geopend door John Davitt. Ik kende John van de Apple Education Leadership Series in januari en had hem ook al ontmoet tijdens de TeachMeet @ BETT een aantal dagen later. Het is niet eenvoudig om uit te leggen hoe een presentatie van John in z’n werk gaat. Het is een malle mix van stand up comedy, diepere gedachtes over onderwijs, innovatie en technologie en een showcase van handige apps, tools en toepassingen. Een twitterbericht over Johns presentatiestijl off the wal. Dat zegt het volgens mij wel een heel eind.
De keynote op de zondagochtend (Den Haag uit én heel vroeg is altijd lastig) was Tim Rylands, die ik net John Davitt had leren kennen tijdens de Apple Education Leadership Series en de TeachMeet. Het is nog ondoenlijker om een keynote van Tim Rylands te omschrijven. Zijn presentaties zijn theatrale one man shows, die heen en weer vliegen tussen good practice, actieve beleving, scherpe grappen en inspirende voorbeelden van authentiek leren met technologie als verbindende factor. En of het nu de dieren van de Serengeti ontdekken is met de Wii of het maken van een interactief spel met PowerPoint, het is ongelooflijk en bijna magisch wat Tim bereikt met kinderen.
Maar dat was natuurlijk niet alles, want zowel op zaterdag als op zondag waren er (natuurlijk, want het blijft een congres) de onvermijdelijke workshops. Daar zat wel verschil in kwaliteit in uiteraard. De sessie met een bevlogen 1:1-docent die vertelde over (in essentie) zijn klassenmanagement en de rol van laptops en Moodle daarin was erg leuk. De (gesponsorde, zo ontdekte ik toen ik eenmaal binnen was) sessie over hoe je een laptopprogramma implementeert was precies van het soort zoals je ze niet wilt: volledige focus op de technologie, de laptops als uitgangspunt.
Opvallend was de positieve atmosfeer in de sessies (ook die van mezelf) en tijdens de gesprekken met andere deelnemers. Er hing een prettig soort vanzelfsprekendheid met betrekking tot laptopleren. Opmerkelijk was wel dat er er geen enkele Nederlandse school aanwezig was. De deelnemers van internationale scholen kwamen van over de hele wereld (Lima, Shanghai, Singapore en een aantal Amerikaanse steden) En ik denk dat ze volgend jaar weer komen,maar dan met veel meer.
Tijdens het Back to the Mac evenement kondigde Apple ook de nieuwe MacBook Airs aan. De nieuwe MacBook Airkomt in twee varianten: een met een 13,1″-scherm en eentje een maatje kleiner met een 11,6″-scherm. Over de ‘oude’ MacBook Air ben ik nooit echt enthousiast geweest, maar dit, dit is een compleet ander verhaal. En dat heeft te maken met wat deze Mac wil bereiken. Met deze Macs, zeker in combinatie met Mac OS X Lion wordt ook het gat tussen de iPad en de MacBook een stuk minder groot.
Als we om te beginnen eens kijken naar de prijs. De 11,6″-versie is te koop voor $999 (dat betekent waarschijnlijk ook €999 voor ons hier) en daarmee is hij even duur als de witte 13″ MacBook die op het ogenblik veelal wordt gebruikt voor het onderwijs. Om je een idee te geven: de meeste 1:1-projecten ‘draaien’ op witte MacBookjes. Qua prijs is deze MacBook Air dus een directe concurrent van dat model.
Maar als je daar zaken als het veel lagere gewicht, de veel hogere resolutie, de betrouwbaarheid van het Flash-geheugen, de stevigheid (en daarmee duurzaamheid) van de case én de langere batterijduur bij optelt, dan wordt deze MacBook Air wel een hele serieuze optie voor in de boekentas. Een veel mobieler environment als een school kun je volgens mij nauwelijks bedenken en daar was volgens Steve deze computer op maat voor gesneden. Ook het feit dat deze MacBook Air gebruik maakt van een Core2Duo en geen ix-processors is misschien ook wel een weggever dat de MacBook Air is gemaakt om te verhuizen van de board room naar de classroom.
Oké, het is natuurlijk zomervakantie geweest, maar heel erg veel geschreven op m’n blog heb ik niet. Dus misschien is het wel aardig om een beetje een beeld te geven van wat me de afgelopen anderhalve week na de zomervakantie van de straat heeft gehouden. Een van die dingen was dat ik voor Apple de organisatie van een dagdeel Kennisnet Summerschool 2010 mocht verzorgen. Daar wil ik graag een klein eigen berichtje aan wijden. Wat me ook aardig heeft beziggehouden was een voor mij belangrijke grote en inhoudelijk bijzonder opdracht bij een school.
Afgelopen vrijdag mocht ik een forse bijdrage leveren aan de start van het schooljaar op het Van Kinsbergen College in Elburg. Deze vmbo-school is bescheiden van omvang (200 leerlingen en een team van zo’n 30 docenten) maar groot in ambitie. De voorzichtig gestarte 1:1-pilot vorig jaar werd abrupt omgezet in een volledig 1:1-programma voor de hele school en het hele team. Gelukkig waren de locatiedirecteur en de in house onderwijskundige meegeweest naar de Education Leadership Series afgelopen januari in Londen. En daar hebben ze goed in de oren geknoopt dat de implementatie van een 1:1-traject meer is dan het verdelen van een palet MacBooks.
Om een lang verhaal kort te maken: op verzoek van de school begeleid ik komend schooljaar een dag in de week het team met het leren werken en leren leren in een 1:1-situatie. In nauw overleg hebben we een mooie professionaliseringsmix bedacht die uit, onder meer, workshops, lesbezoek, individuele begeleiding en e-learning voor docenten, het opzetten van een leerlinghelpdesk en het inrichten van StudioVKC, een interne professionaleringswerkplaats. Afgelopen dinsdag heb ik dus voor het eerst sinds lange tijd weer een hele dag op school gezeten … en het was léuk! Heerlijk om ook weer tussen de kinderen te zijn en docenten echt met hun Macs aan de slag te zien.
Een mooie uitdaging dus die vrijdag begon met een kick off waarin we plannen kort hebben uitgelegd om vervolgens met een leuke, inspirerende workshop het jaar creatief af te trappen. En het VKC-team verdient een pluim want hoewel de meeste docenten weinig ervaring met de Mac hadden, hebben ze toch maar mooi in een dikke 2 uur tijd keihard en met een hoop inzet en plezier onderstaande video’s rond het thema ambitie gemaakt. Ik ga een leuk jaar tegemoet.