Onderwijsdagen … niet voor het onderwijs

Toen ik hoorde dat Kennisnet en SURFnet samen Dé Onderwijsdagen zouden gaan organiseren, dacht ik nog: Ah, leuk, dan kan ik er ook eens naar toe. Eindelijk een conferentie voor het héle onderwijs. Vandaag dacht ik: Misschien kan ik me al wel inschrijven. En ja hoor, dat kan inmiddels. Maar dat is voor het onderwijs althans het goede nieuws, want €400 voor een dag of €500 voor twee dagen maakt het weer schier onmogelijk om het onderwijs, de docenten en leerkrachten naar dergelijke evenementen te krijgen.

Een volle dag (of, God verhoede, twee volle dagen) niet kunnen bijdragen aan het ophokken van leerlingen, zorgt er natuurlijk voor dat slechts een enkele docent naar zoiets toe kan … of mag. Van die overblijvende groep zullen er maar weinig zijn die even €400+ uit het professionaliseringsbudget mogen opscheppen. Weer een gevalletje jammer-maar-helaas.

Het wordt weer tijd voor een TeachMeetNL

Letter Opener opent dat

Eigenlijk moet ik zeggen: Letter Opener opent .dat. Wie op z’n Mac mail ontvangt van mensen met Outlook of Exchange loopt nog wel eens die irritante .dat-bestandjes aan. Je mac zelf kan daar niks mee en da’s jammer want er kan best zinvolle informatie in staan. Deze bestandjes herbergen van vCards, afspraakverzoeken. leesstatussen en zelfs [...]

Waarom willen jonge, ambitieuze vernieuwers niet in het onderwijs werken?

Weer zo’n vraag die er toe doet, volgens mij. In mijn stukje over de Conferentie Innovatiekracht Onderwijs (zie mijn post van gisteren) repte ik al van de SMS-muur die ze daar hebben gebruikt. Deze foto daarvan in het fotoverslag sprong er voor mij uit vanwege die laatste vraag. Want dat is volgens mij een héle belangrijke en het is een kwestie die ik in mijn omgeving heb meegemaakt (hij is/was ook van toepassing op mij). Is die brain drain, het leeglopen van de talentvijver inderdaad een probleem van het onderwijs? En wat kunnen wer er aan doen?

Read my lips: No More CITO

In het artikel over het loslaten van het landelijk beleid op het gebied van geletterdheid en gecijferdheid waar ik hier over schreef, staat een heel onopvallend in de laatste alinea nog ander bijzonder feitje:

And ministers have agreed to the findings of a group of educationists and head teachers who said formal Sats tests for 10 and 11-year-olds might eventually be replaced by teacher assessments of their pupils.

Zo mag ik het horen! Wie nog wel eens met mij in een discussie is geraakt over het hoe en waarom van centraal toetsen, weet dat ik niet bepaald een een fervent aanhanger ben van de manier waarop we in Nederland denken en omgaan met toetsen. Kort samengevat: ik ben verklaard tegenstander van deze geïnstitutionaliseerde afrekenmomenten die weinig meer meten dan het vermogen informatie te onthouden, stressbestendigheid en het vermogen om net niet catatonisch te worden van saaiheid.

CITO-toetsen en (eind)examens op z’n Hollands? Nou, nee dank je wel. Iik ben meer van dit soort ideeën: informatieve assessment volgens de ACOT2-principes.

Engelse scholen zelf verantwoordelijk voor innovatie

De BBC meldt een opmerkelijk initiatief van de Engelse overheid: scholen in het primair onderwijs mogen vanaf 20011 het verplicht landelijk beleid op het gebied van geletterdheid en gecijferdheid loslaten en hun eigen beleid gaan vormen en uitvoeren. Het effect van een landelijk beleid is duidelijk uitgewerkt en daarom moeten scholen nu maar op zoek naar oplossingen die veel beter passen bij de lokale situatie en problemen van de scholen.

Interessant daarbij is de vise die de Staatssecretaris van Scholen Ed Balls uitdraagt:

Earlier this month, Mr Balls told a teaching conference: “I think the right thing for us to do now is to move away from what has historically been a rather central view of school improvement through national strategies to something which is essentially being commissioned not from the centre but by schools themselves.”

Het geld dat werd gebruikt voor de implementatie en uitvoering van het beleid komt nu beschikbaar voor de scholen zelf. Scholen krijgen wel nadrukkelijk het advies mee om zich te verdiepen in de mogelijkheden die technologie biedt. Bovendien zouden scholen digitale geletterdheid van kinderen de zelfde plaats en aandacht in het aandacht moeten geven als rekenen en lezen. Iets wat met de ontwikkeling van een po-versie van Digital Cre8or vrij eenvoudig te bereiken zou moeten zijn.

Er is hoop!

Het ministerie van OC&W organiseerde 4 juni jongstleden de Conferentie Innovatiekracht Onderwijs. Helaas was het een besloten conferentie, alleen op uitnodiging toegankelijk voor docenten van scholen die aan een innovatieprogramma deelnemen. Op de conferentiesite is inmiddels een (vrij summier) verslag te vinden. Maar in al z’n beknoptheid doet het verslag me toch erg wensen dat ik er was bij geweest. Ik ben wel eens somber, misschien zelfs wel ronduit negatief over allerlei initiatieven rond onderwijs en innovatie die van de overheid uitgaan, maar dit, dit zag er écht goed uit.

Een van de onderdelen was het speedaten met onderwijsvernieuwers (zoals de foto duidelijk aantoont). Nu heb ik alle foto’s in het fotoverslag grondig bekeken maar behalve minister Wikiwijs en Wouke van Scharrelklus heb ik eigenlijk geen bekendegezien en al helemaal geen (mij) bekende onderwijsinnovatoren. Of misschien kan ik beter zeggen: op geen enkele foto is een van de mij bekende onderwijsinnoverende edublogger te zien. En dat, dat vind ik dan weer wel erg jammer. Al eerder heb ik me opgewonden over de blinde vlek die er op beslissingsniveau in het onderwijs lijkt te zijn voor deze bijzondere en belangrijke groep van gepassioneerde innovatoren en deskundigen op de meest uiteenlopende gebieden van leren en onderwijs.

Maar ik wil hier geen zuur stukje van maken. Integendeel zelfs. De conferentie (althans het verslag ervan) wekt de indruk goed en zinvol te zijn geweest. Best practices, nieuwe initiatieven, actuele thema’s het kwam allemaal langs. Er was zelfs een heuse SMS-muur waarnaar je vragen kon sturen. Fris, fruitig en eigentijds. Ook als je de vooruitblik bekijkt die ook op de website staat, dan krijg je het gevoel dat er ook in Den Haag wel degelijk ‘iets’ aan het gebeuren is en dat er oog voor echte, transformatieve verandering aan het komen is. Neem bijvoorbeeld de publicatie Kansen voor innovatie in het onderwijs – Gedachten van het Netwerk Onderwijsinnovatie (link naar PDF). Een mooi boekje met hier en daar prikkelende uitspraken en ideeën over de kant waar het met het Nederlandse onderwijs op zou kunnen gaan. Er is hoop … zo begin ik te geloven.

LittleSnapper met korting

Soms is reclame via Twitter helemaal niet erg. Zeker niet als er een goed aanbod in zit. @littlesnapper twitterde vandaag het onderstaande bericht Geen idee wat LittleSnapper kan en doet? Kijk dan nog even hier of download de uitprobeerversie. Gelijk kopen kan natuurlijk ook want met de $15 / €11,43 is LittleSnapper nog maar €18,30 [...]

Voorinschrijving Picnic Young gestart

Mail van Creative Learning Lab van Waag Society en Stichting Kennisnet: dat de voorinschrijving voor Picnic Young 2009 is gestart. Dus je kunt nu vast aangeven dat je je later in het jaar wel wilt inschrijven voor: PICNIC YOUNG Creative Playground: Voor jongeren (12-18jr) Kom met de hele klas gratis naar PICNIC YOUNG Creative Playground, de [...]

10 onmisbare menubalk-apps

Leuk stukje op MacLife: The 10 Free Menubar Apps That You Didn’t Know About (But Should). Altijd een goede graadmeter of je nog een beetje bij de tijd bent met de icoontjes die je in je menubalk laat wonen. Persoonlijk ben ik behoorlijk gecharmeerd van iStat Menus (die sinds bij mij MenuMeters vervangt) en over EverSave [...]

Netbooks stellen teleur

Apple is geen fan van netbooks en ik ook niet zo eerlijk gezegd … althans, als dagelijks werkpaard. De gadgetfreak in me kijkt met interesse naar deze apparaatjes en ik snap ook best dat ze handig zijn ‘voor onderweg’, maar ik kan niet begrijpen dat scholen serieus overwegen of zelfs practiceren om laptoponderwijs (1:1 in Apple-jargon) met deze goedkope mini-laptops vorm te geven.

En dat Apple en ik dat vinden is niet misschien niet geheel onterecht. MacWorld schrijft over een bescheiden consumentenonderzoek waaruit blijkt dat 58% van de (ondervraagde) netbookgebruikers teleurgesteld is over zijn netbook. Het is niet dat ze ontevreden zijn, maar gebruikers verwachten dat hun netbooks wel grotendeels hetzelfde kunnen als reguliere laptops. En dat is doorgaans de koude kermis. Met name in de leeftijdsgroep van 18 tot 24 jaar (zeg maar: studenten) vond men de prestaties van de netbooks tegenvallen. MacWorld veronderstelt dat een deel van de teleurstelling samenhangt met het feit dat de netbooks voor een groot deel worden geleverd met het langzamerhand toch wel wat sleetse Windows XP. In het onderzoek lijkt niet megenomen te zijn of Linux-gebruikers blijer zijn met hun netbook dan XP-gebruikers. Wel zijn de gebruikers tevreden over de ‘draagbaarheid’ en prijs van hun mini-computers. Dat kan ik me ook goed voorstellen.

Het onderzoek suggereert dat netbook-fabrikanten vooral moeten inzetten op de het apect van draagbaarheid en dat netbooks heel goed ‘voor erbij’ zijn. En dat lijkt me een boodschap die onderwijs-ict’ers even goed in hun oren moeten knopen.